lipiec 2018

Autor: Eric Reinhardt
Tytuł polski: Miłość i lasy
Tytuł oryginalny: L'Amour et les Forets
Tłumaczenie: Bożena Sęk
Wydanie polskie: Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2016
Wydanie oryginalne: 2014

         "Miłość i lasy" Erica Reinhardta opowiada o życiu jakie wiodą miliony kobiet na świecie, psychicznie zniewolonych przez mężów. Książka mogłaby być głębokim studium przypadku, gdyby czytelnik był świadkiem wszystkich wydarzeń, które doprowadziły do takiej sytuacji.
         Bohaterką powieści jest Bénédicte Ombredanne, wykształcona trzydziestoparolatka, nauczycielka, żona, matka 2 dzieci. Kontaktuje się z pisarzem po przeczytaniu jego książki. Wymieniają listy, dwukrotnie się spotykają. Na podstawie rozmów i korespondencji zarówno literat jak i czytelnicy budują obraz kobiety niekochanej i poniżanej, niepotrafiącej odejść od męża, dla której zdrada jest jedynym momentem szczęścia, na który sobie pozwoliła.
         W końcowej części powieści poznajemy historię Bénédicte z ust jej siostry, historię, która uzupełnia postać głównej bohaterki. Widzimy, że strach przed samotnością to zły doradca, że jedna decyzja w młodości silnie rzutuje na całe dorosłe życie. Autor pokazuje także - nie tylko na przykładzie Bénédicte, ale także jej męża Jean-François - że doświadczenie może bardzo zmienić charakter człowieka. I o tym jest książka. Jeśli jest w niej drugie dno, to głęboko ukryte.
         Trzeba wspomnieć, ze powieść nie wciąga od samego początku. Pierwszy rozdział poświęcony jest uwagom o literaturze i pisaniu. W tej części słownictwo jest bardzo staranne, czasem wręcz wyszukane, widać dużą dbałość językową (to plus). Ale jeśli początek jest nudny, to co ma zachęcić do dalszej lektury?
         Mankamentem jest także brak spójności czy wręcz nielogiczność postępowania Bénédicte w momencie, gdy jej mąż okazuje skruchę za swoje zachowanie. Ona w reakcji na posypanie głowy popiołem przez Jean-François, zakłada konto w serwisie randkowym i szuka mężczyzny, z którym mogłaby się oddać namiętności. Po kolejnej awanturze jak najbardziej, ale dlaczego akurat w tym momencie?
         Pomimo, że powieść jest dosyć ciekawa, to nie wzbudza wielkiego zachwytu. Książka zdobyła kilka nagród we Francji, więc może jednak warto spróbować odnaleźć to, co odkryli w niej jurorzy i krytycy?

Moje opinie znajdują sie również w serwisach    

główna

(c) Ewa Oderkiewicz 2001-2018